Share |

Öznur Örgün (6.5)

VAN’da depremin ardından kurulan çadırda çıkan yangınında 3 kardeşin hayatını kaybetmesinin ardından, 1 çocuk da yetersiz beslenme, aşırı sıvı kaybı ve soğuk algınlığından hayatını kaybetti. Ailesiyle birlikte kurdukları naylon barakada rahatsızlanan 6.5 yaşındaki Öznur Örgün, kaldırıldığı hastanede hayatını kaybetti.

Van Merkez Halilağa Mahallesi’nde oturan Cemil-Pakize Örgün çifti kirada oturdukları müstakil evleri hasar görünce, 6.5 yaşındaki kızları Öznur ve 1 yaşındaki ikiz kızlarıyla birlikte kendi imkanlarıyla kurdukları naylon barakaya geçtiler. Yağmur, kar ve soğuk havaya dayanıksız olan naylon barakada kalan ailenin büyük kızı Öznur, 14 Kasım’da rahatsızlandı. Gece rahatsızlanan Öznur’u ailesi devriye gezen polis otosuyla Van Bölge Eğitim ve Araştırma Hastanesi’ne kaldırdı. Burada bir gece yoğun bakıma alınan Öznur, bir gün sonra hayatını kaybetti. Öznur Örgün, mahalle mezarlığında toprağa verildi. (Milliyet 21/11/2011)

 

Öznur Örgün

Garibansan, nam-ı diğer işçiysen
Yani fakirsen, eksiksen,
Depremde evini de kaybedersin, işini de
Naylon çadırlar kışlık sarayın olur.
                               Çar gibi kral gibi değil,
Sen soğuktan it gibi donarak yatarsın.

Yaradana havale senin işin
Yaradan bugün git yarın gelme der.
Kaderbaşı katip sırıta sırıta güler.
Yarana yaradandan merhem olmaz.
Sen soğukta kabuk bağlarsın

Bebelerin senin beş kuruş etmez.
Onlar çocuk olamaz
     Onlar ishal olur naylon çadırlarda.
           Onlar aç olur susuz olur.
                Onlar 6 yaşında yaşlanır.
Onlar çocuk olamaz.

Onların bakıcıları yoktur.
Boya kutuları, defterleri yitik
Senin bebelerin şeker istemez
Onlar çocuk olamaz,
                          Çorap der ayakçıkları

Onlar 6 yaşında yaşlanır.
Onlar bi yandan donarak,
    Bi yandan aç,
        Bi yandan susuz,
             Bi yandan çaresiz,
Onlar 6.5 olamaz.
Onlar son hatıraları: Açlık, soğuk, hastalık,
Onlar son çareleri:  Babalarının buz kesmiş elleri, bakışları
Onlar son kez verir nefesini minicik çiğerlerinden bu şerefsiz dünyaya.
Alın der onlar, çok geldim ben size.
Onlar 6.5 olamaz,
           onlar ne çocuk,
                ne büyük,
                     ne yaşlı
                          ne ölü.
Onlar bu şerefsiz dünyanın hayaletleri olur.
Bu şerefsiz dünyanın minik hayaletleri,

Ve babaların çatlak elleri yeter der.
Dikilirler devler gibi.
Bu şerefsiz dünyaya bakar dik dik işçi gözler
Babalar kazma olur, kürek olur
                             Buluşur tek bir yürek olur.
İşler şerefsiz dünyayı çatlak eller
                             Birleşik yürekler.
Evire çevire, toprak gibi.
Ne hükümdar, ne kral ne paşa. Hepsi vız gelir.

Minik Hayaletler uçuşur gider.
Bu şerefsiz dünya adam olur. İşçi olur.
Bebeler 6.5 olur, 8 olur
Bebeler tok, bebeler mutlu olur. Sıcak olur
Bebeler büyür, kadın olur, adam olur.
Bebeler büyür yaşlı olur.

Yaşlı bebeler, verir son nefesi güzelim işçi dünyaya...
Sağolun evlatlarım der son nefeste.
Dünya yüzü gördük sayenizde....

 

- Dublin 21/11/2011 Memet Uludag

No votes yet